ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΛΑΤΩΝΑ
από το
Α΄ ΛΥΚΕΙΟ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ

Οι προσεγγίσεις στον Πλάτωνα είναι  " ένα βιβλίο με εργασίες των  μαθητών του 1ου Λυκείου Κερατσινίου επί των πλέον ενδιαφερόντων διαλόγωυ του Πλάτωνος.... " 

΄Εχει γραφτεί από την Ομάδα Μελέτης Ελλήνων Συγγραφέων με επιβλέποντα το Λυκειάρχη του Λυκείου
 κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΩΝ. ΜΗΤΡΟΠΕΤΡΟΥ
Φιλόλογο - Νομικό

EΙΣΑΓΩΓΗ

      ΄Εχετε στα χέρια σας ένα βιβλίο με εργασίες μαθητών του 1^ου Λυκείου Κερατσινίου επί των πλέον ενδιαφερόντων διαλόγων του Πλάτωνος. Και εδώ έγκειται η πρωτοτυπία του. Εργασίες φθασμένων Επιστημόνων, Ελλήνων και Ξένων, για τους πλατωνικούς διαλόγους έχουν γραφεί αμέτρητες. Εργασίες όμως νέων μαθητών για τα θέματα αυτά είναι κατά μάλλον ή ήττον ανύπαρκτες. Εγώ τουλάχιστον δεν έχω καμμία σχετική υπ’ όψιν μου. Δεν γνωρίζω, εάν έχετε εσείς.

    Για να ενταχθεί όμως η προσπάθεια αυτή στις χρονικές και χωρικές συντεταγμένες μας, είμαστε υποχρεωμένοι να μιλήσουμε για την πανάρχαια ιστορία και την γλώσσα μας, τους αρχαίου ΄Ελληνες Επιστήμονες, τον Πλάτωνα και την διαλεκτική επιστήμη. Θα εξηγήσουμε τι ακριβώς συνέβη εφέτος στην Τρίτη Δέσμη του Σχολείου μας σχετικά με το βιβλίο αυτό και τέλος θα ευχαριστήσουμε όλους, όσοι συνέβαλαν με την απόφασή τους, τον μόχθο τους και κυρίως την αγάπη τους στην πραγματοποίηση της εκδόσεως αυτής.

      Το ανά χείρας έργο δεν είναι στατικό και κλασσικό, αλλά δυναμικό και προδρομικό. ΄Εχει τη δύναμη και την χάρη ενός αρχαϊκού κούρου και μιας αρχαϊκής κόρης με την λανθάνουσα κίνηση, την ροδινότητα των μορφών και το χαρακτηριστικό νεανικό μειδίαμα.

      Σκοπός μας είναι να δείξουμε έναν δρόμο δημιουργίας και να σμιλέψουμε ένα πρότυπο προς μίμηση. Καλύτερα να διακρίνεται κάποιος δημιουργώντας, παρά να διακρίνεται καταστρέφοντας. ΄Αλλωστε η καταστροφή είναι εύκολη και δεν έχει καμμίαν αξία. Η δημιουργία είναι δύσκολη, αλλά χαρίζει υψηλής στάθμης ικανοποίηση.

Α. Η ΠΑΝΑΡΧΑΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Ο τόπος και ο χρόνος

      Ο τόπος μας είναι πανάρχαιος. Πριν από 140.000.000 έτη, στις αρχές της Κρητιδικής περιόδου, ανυψώνεται πάνω από την θάλασσα η πρώτη Οροσειρά του κόσμου, η περίφημη Πελαγονική Οροσειρά, η οποία  έλαβε το όνομά της από την ομώνυμη περιοχή της Μακεδονίας.

      Η Πελαγονική Οροσειρά αρχίζει από την σημερινή Αλβανία και συνεχίζει στην Ενιαία ΄Ηπειρο, την Δυτική Μακεδονία, τον ΄Ολυμπο, την Μαγνησία, την Εύβοια, τις Βόρειες Σποράδες, την Αττική, τις Κυκλάδες, την Σάμο, την Ικαρία, τμήμα των Δωδεκανήσων και την Μικρά Ασία. Σχηματίζεται έτσι μια τεράστια οξεία γωνία (V), που δίνει την ενότητα όλου του Ελληνικού χώρου.

      Πριν από 35.000.000 έτη, όταν η τάφρος της Πίνδου έχει πια γεμίσει από ιζήματα, σημειώνονται νέες κοσμογονικές αναστατώσεις στα έγκατα της Ελληνικής γης. ΄Υστερα από μία πανίσχυρη ανοδική ώθηση, πτυχώνονται τα υλικά της τάφρου και ανυψώνονται σχηματίζοντας την επιβλητική οροσειρά της Πίνδου. Είναι η εποχή των Αλπικών πτυχώσεων, κατά την οποία αναφαίνονται οι υψηλότεροι ορεινοί όγκοι της Γης, οι ΄Αλπεις, τα Πυρηναία και τα Ιμαλάϊα.

      Με τις τελευταίες γεωλογικές αναστατώσεις, αναδύεται από τα θαλάσσια βάθη η Αιγηίς, σαν ενιαία και αδιαίρετη μάζα ξηράς, που εκάλυπτε τον ελληνικό χώρο, από το Ιόνιο ως την Μικρά Ασία και τα νότια της Κρήτης.

      Η Αιγηίς είναι το λίκνον των Ελλήνων, των πρώτων ανθρώπων της γης.

      Τα τελευταία εκατομμύρια χρόνια και κυρίως τα τελευταία 20.000 χρόνια, αλλεπάλληλες καταβυθίσεις σημειώνονται στο ανατολικό τμήμα της Αιγηίδος. Η θάλασσα εισχωρεί στην αρχή από το στενό μεταξύ Κυθήρων και Κρήτης και  ύστερα από το ευρύτερο βύθισμα μεταξύ του Ευβοϊκού ακρωτηρίου Καφηρέως και της ΄Ανδρου. Προελαύνει προς τα βορειοανατολικά και κατακλύζει τις κοιλάδες του Ελλησπόντου και του Βοσπόρου, ακόμη και την λεκάνη του Εύξείνου Πόντου, σχηματίζοντας το Αιγαίον Πέλαγος και τον Εύξεινο Πόντο. Οι κορυφές των βουνών σχηματίζουν τα πολυάριθμα νησιά των Κυκλάδων, των Δωδεκανήσων και των Σποράδων.

       Η Μικρά  Ασία – κοιτίδα ελληνικού πολιτισμού και αυτή – και μάλιστα η περιοχή από τον Πόντο ως τις πλαγιές του Ταύρου δεν διαφέρει καθόλου από γεωφυσική και κλιματολογική άποψη από την σημερινή Ελλάδα: Η ίδια πολύπλοκη ακτογραφία, όπως την προσημαίνουν άλλωστε τα νησιά της ανατολικής ακτής του Αιγαίου, η ίδια σχεδόν ορεογραφική διανομή, με λίγα χαμηλότερα βουνά, πολλές στενόμακρες κοιλάδες. Που καταλήγουν σε όρμους. Για όλα αυτά, που αναφέραμε, βλέπετε εκτός των άλλων το βιβλίο του Αντωνίου Β. Καψή, «Προανθρώπινη ζωή», έκδοση τους συγγραφέως, 1985, σελ. 235 & 236, το βιβλίο του Ξέρξη Λίβα, «Αιγηίς, κοιτίς των Αρίων και του Ελληνισμού», Αθήναι, 1963, από την αρχή μέχρι το τέλος και την «ιστορία του Ελληνικού ΄Εθνους» της Εκδοτικής Αθηνών, τόμος Α, σελ.11.

  ΕΠΟΜΕΝΟ: Οι ΄Ελληνες και ο πολιτισμός του

Σχετική αρθρογραφία και  εδώ