ANAXAΡΣΙΣ

ΟΝΟΜΑ:  Ανάχαρσις

ΟΝΟΜΑ ΠΑΤΡΟΣ: Γνούρος

ΑΔΕΛΦΟΣ: Σαύλιος, βασιλεύς.

ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ:Σκυθία

ΕΤΟΣ ΓΕΝΝΗΣΕΩΣ:630 π.Χ.

ΤΟΠΟΣ  ΘΑΝΑΤΟΥ:Σκυθία

ΕΤΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ:565 π.Χ.

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΖΩΗΣ: 65

ΑΙΤΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ: Εφονεύθη. (Εφονεύθη δια τόξου από τον βασιλέα αδελφό του με το πρόσχημα ότι ήθέλησε να εισαγάγη την λατρεία των Ελευσινίων και στην πατρίδα του Σκυθία). Πεθαίνοντας είπε το περίφημο τελευταίο απόφθεγμά του: ΄Ότι για μεν την ετοιμότητα του πνεύματός μου εσώθηκα και ανεδείχθην στην Ελλάδα, εξ αιτίας του φθόνου όμως εχάθηκα στην ίδια την πατρίδα μου. «Διά μεν τον λόγον εκ της Ελλάδος σωθήναι, δια δε τον φθόνον εν τη οικεία απωλέσθξαι».

ΕΡΓΑ: ΄Εγραψε περί πολλών αντικειμένων, αλλά κανένα δεν διεσώθη.

ΑΤΟΜΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡ: Σώφρων, ολιγαρκής, συνετός. Η μεγάλη φιλοσοφική του θυμοσοφία, καταφαίνεται στην περίφημη απάντησι, την οποία έδωκε σε κάποιον Αττικό, ο οποίος τον εχλεύασε για την βάρβαρη Σκυθική του καταγωγή: Εμένα μεν με ντροπιάζει η Πατρίδα μου, του είπε, εσύ όμως ντροπιάζεις την πατρίδα σου. «Εμοί μεν όνειδος η πατρίς, συ δε τη πατρίδι».

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΙΣ: Βασιλική οικογένεια

ΑΛΛΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΓΝΩΡΙΣΜΑΤΑ: Στην Αθήνα κατήλθε το έτος 589 π.Χ. ΄Εγινε φίλος και μαθητής του Σόλωνος και συνεδέθη το έτος 589 π.Χ. ΄Εγινε φίλος και μαθητής του Σόλωνος και συνεδέθη δια στενής φιλίας με τον Περίανδρο. Ο Διογένης ο Λαέρτιος αναγράφει τα περισσότερα από τα διασωθέντα αποφθέγματά του, ο δε Λουκιανός που τον αναφέρει στους διαλόγους του και τον χαρακτηρίζει ως άνθρωπο σπουδαίο, απροκάλυπτο και συνετό.

ΕΙΣΑΧΘΕΙΣΑΙ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑΙ: Αποδίδουν σ’ αυτόν και την εφεύρεσι των φυσητήρων, της διπλής Αγκύρας και του κεραμεικού τροχού.

 ΤΙΜΗΤΙΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ: Ο Πλούταρχος τον παρουσιάζει ως παρακαθήσαντα ισοτίμως στο Συμπόσιο των Επτά Σοφών που παρέθεσε ο Περίανδρος στο Λέχαιο της Κορίνθου.