ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ:Ενεπίγραφες πλάκες Ρεθύμνου

  1o2.jpg

 

 

 beniz1.jpg

  

   ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (1864-1936)

 

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο μεγαλύτερος πολιτικός της νεότερης Ελλάδας, γεννήθηκε στο χωριό Μουρνιές της Κρήτης, κοντά στα Χανιά, στις 23 Αυγούστου 1864, από τον Κυριάκο και τη Στυλιανή Βενιζέλου.

Δύο χρόνια μετά τη γέννησή του, ξέσπασε η Μεγάλη Κρητική Επανάσταση του 1866. Μετά την αποτυχία  της επανάστασης κατέφυγε με την οικογένειά του στη Σύρο και έζησε εκεί ως το 1872, όταν δόθηκε  αμνηστία από τους Τούρκους.

        Στο διάστημα αυτό παρακολούθησε τα μαθήματά του στο δημοτικό σχολείο της Σύρου και μετά το 1872 στο γυμνάσιο Χανίων, όπου επέστρεψε και πάλι η οικογένειά του.

      Συνέχισε τις σπουδές του στην Αθήνα, στο γνωστό, τότε, εκπαιδευτήριο του Αντωνιάδου. Ο πατέρας του θέλησε  να τον εισαγάγει στο εμπόριο, με το οποίο ασχολούνταν και ο ίδιος, ώστε αργότερα να τον διαδεχτεί στη διεύθυνση των εμπορικών του επιχειρήσεων. ΄Όμως, ο πρόξενος της Ελλάδας στα Χανιά Γεώργιος Ζυγομαλάς, που είχε παρακολουθήσει το νεαρό Ελευθέριο, είπε στον Κυριάκο ότι αδικεί το γιο του και ότι θα έπρεπε να τον αφήσει να συνεχίσει τις σπουδές του.      

        ΄Ετσι, ο Ελευθέριος επανήλθε στην Αθήνα, σπούδασε νομικά και έλαβε το δίπλωμά του το 1886. Επέστρεψε στην Κρήτη και άρχισε να ασκεί τη δικηγορία.   

      Κατά τις ώρες της σχολής του μελετούσε κάθε είδος βιβλία και είχε επιδοθεί στην εκμάθηση διαφόρων ξένων γλωσσών. Μελετούσε, επίσης, και τους αρχαίους ΄Ελληνες συγγραφείς, προς τους οποίους τον διέκρινε ιδιαίτερη αδυναμία.

       Μετά την κατάργηση των προνομίων της Κρήτης από το Σουλτάνο, ο Βενιζέλος ανέλαβε την ηγεσία της επανάστασης που υποχρέωσε τους Οθωμανούς να παραχωρήσουν αυτονομία στο νησί με ύπατο αρμοστή τον πρίγκιπα Γεώργιο. Ακολούθησαν  εκλογές και ο Βενιζέλος εκλέχτηκε βουλευτής και ανέλαβε το υπουργείο Δικαιοσύνης. Παραιτήθηκε, όμως, το 1901, γιατί διαφώνησε με τον Πρίγκιπα ως προς την εκπόνηση φιλελεύθερου Συντάγματος. Ο Βενιζέλος, με έδρα το Θέρισο, κήρυξε επανάσταση το 1905. Νέος αρμοστής διορίστηκε ο Αλ. Ζαΐμης. Αλλά ο Ζαΐμης αναγκάστηκε, τελικά να αποχωρήσει, γιατί η Κρητική Βουλή κήρυξε την ένωση με την Ελλάδα (1908).

      Μετά από εκλογές, τον Απρίλιο του 1909, ο Βενιζέλος έγινε Πρόεδρος της Συνέλευσης των Κρητών και ύστερα και Πρωθυπουργός της Κρητικής Πολιτείας. Δεν άσκησε όμως, για πολύ τα ανώτατα αυτά αξιώματα στην ιδιαίτερη πατρίδα του, γιατί, μετά; Από πρόσκληση της ηγεσίας του Στρατιωτικού Συνδέσμου, αναμείχθηκε ενεργά στα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας (Γουδί 1909).

      Η μεγάλη ώρα του Βενιζέλου είχε σημάνει πια. Οι πολιτικές του ενέργειες στο ανήσυχο περιβάλλον της Αθήνας είχαν όχι μόνο την ευκαμψία και ευστροφία καταπληκτικής, ασυνήθιστης μέχρι τότε πολιτικής δραστηριότητας, αλλά και τη σφραγίδα μιας εκρηκτικής φυσιογνωμίας, η οποία κινούνταν και ενεργούσε με τη σφοδρότητα καταιγίδας.

      Στις 12 Σεπτεμβρίου του 1910 παραιτήθηκε από το ανώτατο αξίωμα της Κρητικής Πολιτείας, ίδρυσε το κόμμα των Φιλελευθέρων και, τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, σχημάτισε την πρώτη του κυβέρνηση.

       Σιγά-σιγά, άρχισε να δημιουργείται η μεταξύ των ετών 1910 και 1920 περίοδος επιβλητικής ανόδου του Ελληνισμού, που ήταν από τις λαμπρότερες του εθνικού μας βίου. Την δεκαετία αυτή επιτεύχθηκε ό,τι ήταν δυνατόν να ποθήσει και ότι δεν ήταν δυνατόν ούτε να ονειρευτεί, πριν την εποχή του Βενιζέλου, η ελληνική ψυχή.

       Από τον Οκτώβριο του 1910 μέχρι την κήρυξη του α΄ Βαλκανικού πολέμου (1912) πέτυχε, μεταξύ άλλων, να αναδιοργανώσει τη δικαιοσύνη και τη διοίκηση, να εμπεδώσει την τάξη και την αγροτική ασφάλεια, να εξυγιάνει την οικονομία, να εφαρμόσει δικαιότερη κατανομή των φόρων και να λάβει μέτρα προστασίας των εργατών και των αγροτών. Με την εφαρμογή των ριζοσπαστικών μεταρρυθμίσεων ικανοποίησε τα κοινωνικά αιτήματα; Της επανάστασης στο Γουδί, ανέτρεψε τα υπολείμματα του φεουδαλισμού και έδωσε νέα πνοή και κατεύθυνση στην πνευματική, κοινωνική και οικονομική εξέλιξη του Ελληνικού λαού.

      Στις 5 Οκτωβρίου του 1912 η Ελλάδα μπήκε στον α΄ βαλκανικό πόλεμο και τα πολεμικά γεγονότα επαλήθευσαν πλήρως τις  προβλέψεις του Βενιζέλου που είχε διατυπώσει πριν από πέντε, μόλις, μήνες. ΄Εκτοτε, του αναγνωρίστηκε η ιδιότητα ότι, με τω σωκρατικό δαιμόνιο της ενόρασης που διέθετε, είχε τη δύναμη να προβλέπει την εξέλιξη των διαφόρων εθνικών ζητημάτων.

      Στις 14 Οκτωβρίου του 1913, η Κρήτη πέτυχε, τελικά, την ένωσή της με την Ελλάδα. Στο φρούριο του Φιρκά, στα Χανιά, σε τελετή στην οποία πρωτοστατούσαν ο βασιλιάς Κωνσταντίνος και ο Ελευθέριος Βενιζέλος, η ελληνική σημαία υψώθηκε πάνω από την Κρήτη.

      Πολλά τιμημένα ονόματα προβάλλουν στον κατάλογο των αγωνιστών και την απελευθέρωση της Κρήτης, ο Δασκαλογιάννης, ο Σήφακας, ο Κόρακας, ο Σφακιανάκης, ο Κούνδουρος και, βέβαια, ο Ελ. Βενιζέλος. Απ’ όλους αυτούς μόνο ο τελευταίος ξεπέρασε το επίπεδο της εθνικής αναγνώρισης και διακρίθηκε διεθνώς. Είναι αξιοσημείωτο ότι αυτή η τύχη δόθηκε στο Βενιζέλο, έναν αγωνιστή με ασήμαντο στρατιωτικό τάλαντο αλλά με εξαιρετικά ιδιοφυή πολιτική προσωπικότητα.  

      Και οι επιτυχίες του μεγάλου άνδρα συνεχίζονται. ΄Ετσι, σε διάστημα λιγότερο του δεκαμήνου, η Ελλάδα απέκτησε την ΄Ηπειρο και τη Μακεδονία  και η εδαφική της έκταση διπλασιάστηκε, ενώ ο πληθυσμός της από 2,5 εκατομμύρια πλησίασε τα πέντε.

      Μεγάλο, διεθνές γεγονός, η κήρυξη του α΄ παγκοσμίου πολέμου, την 1η Αυγούστου 1914, ήλθε να ταράξει τα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας. Με βαθιά  πολιτική περίνοια ο Βενιζέλος κατόρθωσε να κρατήσει τη χώρα αρχικά μακριά από τη σύρραξη. Ταχέως, όμως, υπήρξε ανάγκη η Ελλάδα να ξεκαθαρίσει τη θέση της. Και από τότε αρχίζει ο επάρατος διχασμός. Μετά από ένα έτος δραματικών συζητήσεων, επανειλημμένων παραιτήσεων και ανακλήσεων του Βενιζέλου στην εξουσία, ο ψηφισμένος  και εκφραστής της θέλησης του λαού πρωθυπουργός, αναγκάστηκε, τελικά, σε παραίτηση την 24η Σεπτεμβρίου του 1915, γιατί ο Βασιλιάς δεν ενέκρινε τη δήλωσή του στη Βουλή των Ελλήνων ότι η Ελλάδα  θα πολεμούσε εναντίον του συνόλου των εχθρών της Αντάντ. ΄Ετσι ο Βενιζέλος  θα μείνει εφεξής μόνος στον επικό αγώνα του για τη δημιουργία της Μεγάλης Ελλάδας.

      Δραματικές πολιτικές εξελίξεις έλαβαν χώρα κατά τη διαδρομή των δύσκολων ετών για την Ελλάδα, 1916 και 1917, ενώ κατά τη διάρκεια του 1918 ο Βενιζέλος, κύριος της κατάστασης, κατόρθωσε να αναδιοργανώσει και πάλι τη Χώρα και το στρατό και να συντρίψει τους γερμανοβουλγάρους στο Σκρα στις 17 Μαΐου του 1918, με αποτέλεσμα να ζητήσουν λίγο βραδύτερα οι Βούλγαροι ανακωχή, απαρχή του τέλους του μεγάλου πολέμου.

      Την 31η Οκτωβρίου 1918 υποτάχτηκαν και οι Τούρκοι και άνοιξαν για τους συμμάχους τα Στενά. Ελληνική στρατιωτική αποστολή εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ύψωσε την Ελληνική σημαία στο διοικητήριο του λιμανιού. Στις 8 το πρωί, της 1ης Νοεμβρίου 1918, η μουσική του θρυλικού «Αβέρωφ» παιάνιζε  μέσα στον Κεράτιο κόλπο τον Ελληνικό Εθνικό ύμνο, ενώ στις; 8 το πρωί της 22ας Μαΐου του 1919 οι τσολιάδες του 1/38 συντάγματος αποβιβάζονταν στη Σμύρνη και ο εθνομάρτυρας μητροπολίτης Χρυσόστομος ευλογούσε του αποβιβαζόμενους ευζώνους. Ο πονεμένος λαός της Ιωνίας, εκστατικός μπροστά στο θαύμα που τόσους αιώνες προσδοκούσε, έραινε με άνθη και μύρα και8 δάκρυα χαράς τα παιδιά της Μεγάλης Μητέρας.

      Στις 14 Νοεμβρίου 1919 υπογράφτηκε η συνθήκη του Νεϊγύ και στις 28 Ιουλίου1920 η περίφημη συνθήκη των Σεβρών, με τις οποίες ο διπλωματικός δυναμισμός και ο μεγάλος πατριωτισμός του Βενιζέλου εξασφάλιζαν στην Ελλάδα τη δυτική και ανατολική Θράκη και την κατοχή της δυτικής Μικράς Ασίας, που, δυστυχώς, όμως δεν κράτησαν για πολύ. Τον επόμενο κιόλας χρόνο, στις 14 Νοεμβρίου του 1920, με πίεση των ΄Αγγλων προκηρύσσονται εκλογές, τις οποίες ο Βενιζέλος πίστευε ότι θα τις κέρδιζε με το γόητρο των επιτυχιών του, που διέθετε τον καιρό εκείνο. ΄Όμως, βγήκε γελασμένος. Στις 14-11-1920 ο Βενιζέλος ηττήθηκε. ΄Εχασε το πολιτικό παιχνίδι στην Ελλάδα και έφυγε με ματωμένη την καρδιά για το εξωτερικό. Τότε η Αγγλία έσπρωξε τους παλαιοκομματικούς σε πόλεμο κατά του Κεμάλ και όταν, τελικά, εκβίασε τον Κεμάλ και της υποσχέθηκε ότι αναγνωρίζει την κυριαρχία των πετρελαιοφόρων περιοχών του Β.Ιράκ, η Αγγλία εγκατέλειψε τους ΄Ελληνες (αυτή εξάλλου, ήταν η συμφωνία με τον Κεμάλ), για να υποστούν την τρομερή καταστροφή του 1922, που ξερίζωσε κυριολεκτικά τον ελληνισμό από τη Μ. Ασία με όλα τα γνωστά; Επακόλουθα. Είναι σίγουρο ότι αν ο Βενιζέλος ήταν πρωθυπουργός δεν θα ακολουθούσε την πολιτική των ΄Αγγλων και, κατά συνέπεια, δεν θα είχαμε αυτήν, τη θλιβερή κατάληξη.

     Μετά την επάνοδο στον ομαλό πολιτικό βίο και την εκλογική νίκη του Βενιζέλου το 1928, η μεγάλη προσπάθεια για την ανανέωση των κρατικών μας θέσεων σενεχίστηκε4 με ιδιαίτερη φροντίδα. Το 1933, μετά την εναντίον του απόπειρα, ο Βενιζέλος αποσύρθηκε στα Χανιά. Από εκεί, μετά την αποτυχία του στρατιωτικού κινήματος οπαδών του το 1935,  έφυγε από την Ελλάδα και εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Γαλλία, όπου και πέθανε το επόμενο έτος 1936. Η σορός του μεταφέρθηκε στην Ελλάδα και τάφηκε στο Ακρωτήρι των Χανίων.

      Η Μεγάλη Ελλάδα και ο Ελευθέριος Βενιζέλος είναι δυο ονόματα που αποτελούν μια αχώριστη έννοια στην εθνική συνείδηση όλων των Ελλήνων. Σε διάστημα οκτώ μόλις ετών ενδόξων αγώνων και αμέτρητων θυσιών όλοι σχεδόν οι πόθοι των Ελλήνων εκπληρώθηκαν σε βάθος και σε έκταση. Πέρα από τα όρια  που χαράκτηκαν από τον Εθνάρχη Ελευθέριο Βενιζέλο ελάχιστα είχε πια να ποθήσει ο Ελληνικός λαός. Τα όρια κράτους και έθνους είχαν περίπου ταυτιστεί.

 Γνωρίσματα του Μνημείου :

Είδος: αδριάντας
Μέγεθος: υπερφυσικό
Υλικό: ορείχαλκος
Χώρος: στην πλατεία Δημοκρατίας έναντι του Δημαρχείου της πόλεώς μας
Χορηγός: Δωρεά Συλλόγου Ρεθυμνίων Αττικής "Το Αρκάδι", επί προεδρίας Γρ. Μοράκη, αριθμός πράξεως 18.6.1978, για την οποία δωρεά το Δημοτικό Συμβούλιο Ρεθύμνης (Δήμαρχος Εμμ. Καλαϊτζάκης) απένειμε σ' αυτόν το μετάλλιο της πόλεως Ρεθύμνης (πράξη: 18.6.1978 Δημοτικού Συμβουλίου Ρεθύμνης).
Αποκαλυπτήρια: 18.6.1978
Γλύπτης: Γιάννης Κανακάκης ο Πεθύμνιος (δωρεάν φιλοτέχνησε)
Επιγραφή: (μπροστά).

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ
(δεξιά πλευρά βάθρου)
Ο ΕΝ ΑΘΗΝΑΙΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
ΡΕΘΥΜΝΙΩΝ "ΤΟ ΑΡΚΑΔΙ" ΕΠΙ
ΠΡΟΕΔΡΙΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Γ.ΜΟΡΑΚΗ
ΕΝ ΕΤΕΙ 1978 ΕΔΩΡΗΣΕΝ
(και πιο κάτω)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΝΑΚΑΚΗΣ
Ο ΡΕΘΥΜΝΙΟΣ ΓΛΥΠΤΗΣ
ΔΩΡΕΑΝ ΕΦΙΛΟΤΕΧΝΗΣΕ
(αριστερη πλευρά βάθρου)
ΕΠΙ ΔΗΜΑΡΧΟΥ
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ Ι. ΚΑΛΑΪΤΖΑΚΗ

Είσοδος Μελών

mail.google 3
Ιουλ 1323

ΦΩΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ

ΦΩΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ Φώς στο σκοτάδι, που χαρίζει την ελπίδα, 'Ιριδας χρώματα ξεχύνονται εμπρός σου, Λάμψεις ουράνιες που τρέφουν την πατρίδα, Ωραίου και Αληθινού Ναός όπου Νούς σε προσκύνημα κερί ανάβει Aγάπης, Κάλλους, Πνεύματος. Σε αντάρας πέλαγα, σύ, ω!… Περισσότερα
Οδυσσέας Ελύτης
Μαρ 827

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

OΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ Νεανικά χρόνια Ο Οδυσσέας Ελύτης γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου του 1911 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ήταν το τελευταίο από τα έξι παιδιά του Παναγιώτη Αλεπουδέλλη και της Μαρίας Βρανά. Ο πατέρας του καταγόταν από τον συνοικισμό Καλαμιάρης της… Περισσότερα
Κωστής Παλαμάς
Μαρ 720

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

Έλληνας ποιητής, δοκιμιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, διηγηματογράφος και θεατρικός συγγραφέας, από τις σπουδαιότερες πνευματικές φυσιογνωμίες του νέου Ελληνισμού. Αποτέλεσε κεντρική μορφή της λογοτεχνικής «γενιάς του 1880» και της αποκαλούμενης «Νέας… Περισσότερα