ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΝΕΣΗΣ

 

ΓΙΩΡΓΟΣ  ΜΑΝΕΣΗΣ

(26 Μαϊου 1931 - 27 Ιανουαρίου 2015)

Α Φ Ι Ε Ρ Ω Μ Α

Ο Γιώργος Μάνεσης (26 Μαΐου 1931 - 27 Ιανουαρίου 2015) ήταν Έλληνας Πιανίστας και Μουσικοπαιδαγωγός. Σαν πιανίστας είχε μια ενδιαφέρουσα πιανιστική σταδιοδρομία στις δεκαετίες του '60 και του '70 µε έδρα τη Βιέννη, το Παρίσι, το Μόναχο, τη Λωζάνη και µε εγκωµιαστικές κριτικές.

Γιώργος Μάνεσης

Ο Καθ. Γιώργος Μάνεσης στο πιάνο

Πραγματικό όνομα

Γιώργος Μάνεσης

Γέννηση

Πορτοχέλι, Ελλάδα

Ιδιότητα

Πιανίστας, Μουσικοπαιδαγωγός

Ιστοσελίδα

www.phifestival.com

 

Πίνακας περιεχομένων

 

 

Μουσικοπαιδαγωγική

 Απο τον Φεβρουάριο του 1998 ήταν διευθυντής και διδάσκων στη Σχολή Πιάνου του Πανεπιστηµίου Indianapolis (έδρα Αθήνας), επίσης το 1977 ως Καθηγητής πιάνου στο Ωδείο Πειραιά µε µία µεγάλη τάξη Ανωτέρας Σχολής. Από το 2000 μέχρι το 2015 διετέλεσε Καθηγητής Πιάνου στο Σύγχρονο Ωδείο Αθήνας.

 Από το 1972 γίνεται μουσικός σύµβουλος νέων καλλιτεχνών (µαθητών του και μη), πολλοί εκ των οποίων διαπρέπουν ως σολίστ ή παιδαγωγοί εντός και εκτός Ελλάδας µε µεταπτυχιακές σπουδές και υποτροφίες σε µεγάλα πανεπιστήµια των Η.ΠΑ και της Ευρώπης. Μεταξύ αυτών οι: Madeleine de Ribaupierre, James Juan, Γρηγόρης Ζαµπάρας, Μαριλίνα Τζελέπη, Daisy Knutti, Ιωάννα Παρασκευοπούλου, Λουκία Σπανάκη, Γιάννης Γρηγοράκης, Σοφία Κόκκορη, Βασίλης Θεοφιλίδης, Βούλα Αµιραδάκη κ.ά. Την περίοδο 19871997 είναι Διευθυντής του Δηµοτικού Ωδείου Λαµίας, από το 1987 μέχρι το 2002 Καθηγητής πιάνου στο Δηµοτικό Ωδείο Λαµίας, από το 1973 μέχρι το 1977 Καθηγητής πιάνου στο Institut de Ribaupierre της Λωζάνης και βοηθός και αντικαταστάτης της Alice Pashkus σε Bιέννη, Ν. Υόρκη και Αθήνα το έτος 1960-1972, στην προετοιµασία νέων ταλαντούχων καλλιτεχνών του πιάνου για τη σολιστική τους σταδιοδροµία. Ιδρυτής του καλλιτεχνικού κέντρου Αρµονία κοντά στη Λωζάννη 1971-1977, που αποτέλεσε πόλο έλξης πολλών γνωστών καλλιτεχνών από την Ευρώπη, την Ασία και την Αµερική και συγκέντρωνε µία τεράστια συναυλιακή και σεµιναριακή δραστηριότητα, µε ευµενέστατες μάλιστα κριτικές από τον ελβετικό τύπο και ιδρυτής και Πρόεδρος του κοινωφελούς πολιτιστικού σωµατείου «Η Τέχνη της Ζωής» από το 1988, το οποίο οργανώνει το Φεστιβάλ Πορτοχελίου.

 Ερευνητής

 Ερευνητής από το 1965 µε ένα κύκλο επιστηµόνων, ειδικών και µαθητών του στους τομείς:

α) κινησιολογία-τεχνική-φυσιολογία και

β) Σχέση και επίδραση της ποιότητας ζωής του καλλιτέχνη στον ήχο και την ερμηνεία. Τα συμπεράσματα αυτής της πολύχρονης έρευνας, χάρη στα οποία ο νέος καλλιτέχνης µπορεί να δημιουργήσει µεγαλύτερο ρεπερτόριο, να επικοινωνεί καλύτερα µε το κοινό και να παίζει πιο απελευθερωμένα, θα αποτελέσουν το θέμα σχετικού βιβλίου.

Διεθνές Φεστιβάλ Τέχνης και Πολιτισμού ΠορτοΧελίου

Το Διεθνές Φεστιβάλ Τέχνης και Πολιτισµού Πορτοχελίου ξεκίνησε το 1990 και σήµερα συνεργάζεται µε φορείς παγκοσµίου κύρους όπως η Μουσική Ακαδηµία της Σόφιας, το Πανεπιστήµιο Indianapolis των Ηνωµένων Πολιτειών, το Υπουργείο Πολιτισµού της Δηµοκρατίας της Ρωσίας, γνωστές ανώτατες κρατικές σχολές της Γερµανίας κ.α. Στα πλαίσια του φεστιβάλ πραγματοποιούνται κάθε χρόνο, μεταξύ Ιουλίου και Αυγούστου, δεκάδες συναυλίες, εκθέσεις, σεμινάρια και συνέδρια κ.τ.λ.

Σπουδές

Έως το 1951 στην Ελλάδα µε τη µητέρα του Ιωάννα Γιάπαπα-Μάνεση, πιανίστα και µαθήτρια του Εmil von Sauer (µαθητή του Liszt) καθώς ­και µε τον ΑΙ. Tournaissen, µαθητή του Busoni.

1951 -1959 στο Μόναχο, υπότροφος του γερµανικού Υπουργείου Παιδείας στην Ανώτατη Κρατική Σχολή Μουσικής µε τους Walter Dorfmueller, Erick Then-Bergh, Oskar Koebel και Maria Hindemith. Δίπλωμα πιάνου το 1956 και διδασκαλίας το 1959 µε τον ανώτατο βαθµό της χρονιάς και στις δύο περιπτώσεις.

1954 -1957 Παράλληλες σπουδές στη Νυρεµβέργη µε την πιανίστα Olga Karabai, μαθήτρια στη Μόσχα του Heinrich Neuhaus.

1959 - 1962 Βιέννη και Νέα Υόρκη: µετεκπαίδευση κοντά στην Alice Pashkus, σπουδαία µουσικοπαιδαγωγό και καλλιτεχνική σύµβουλο µεγάλων καλλιτεχνών όπως ο Υehudi Menuhin, ο Charles Munch κ.α.

1962 - 1972 Συνεχίζει µε την Alice Pashkus ως καλλιτεχνική του σύµβουλό στην σολιστική του πλέον σταδιοδροµία.

1965 - 1985 Γαλλία και Ελβετία: έρευνα Μουσικής - Φιλοσοφίας - Μεταφυσικής καθώς και της σχέσης ποιότητας ζωής και Μουσικής Εκτέλεσης κοντά σε μια µεγάλη φυσιογνωµία, τον φιλόσοφο OMRAAM ΜΙΚΗΑΕL AIVANHOV.

Τον Απρίλιο του 1998 προσεκλήθη από το Υπουργείο Πολιτισμού της Ρωσίας στη Μόσχα ως επίτιµο µέλος στο 20o Διεθνές Συνέδριο Καθηγητών πιάνου καθώς και για να παρακολουθήσει και να δώσει σεμινάριο στο Φεστιβάλ Neuhaus.

Την άνοιξη του 1999 «προτείνεται για τον διεθνή προνοµιούχο τίτλο ΜΑΝ OF ΤΗE YEAR 1999 που οφείλεται στα πολλαπλά επιτεύγµατα και συνεισφορές του στην κοινωνία» από το ΑΒΙ (AMERICAN BIOGRAPHICAL INSTITUTE ­InternationaI Board of Research).

Το φθινόπωρο 1999 βραβεύεται µε ειδική τελετή στην αίθουσα του Πολεµικού Μουσείου από την παγκόσµια oργάνωση LΙONS για τα πολλαπλά επιτεύγµατα και τη μεγάλη κοινωνική του προσφορά.

Την άνοιξη του 2000, κατόπιν πρόσκλησης, πραγματοποίησε σεμινάριο στο Πανεπιστήµιο Indianapolis των Η.ΠΑ.

Ο Γιώργος Μάνεσης (26 Μαΐου 1931 - 27 Ιανουαρίου 2015) ήταν Έλληνας Πιανίστας και Μουσικοπαιδαγωγός. Σαν πιανίστας είχε μια ενδιαφέρουσα πιανιστική σταδιοδρομία στις δεκαετίες του '60 και του '70 µε έδρα τη Βιέννη, το Παρίσι, το Μόναχο, τη Λωζάνη και µε εγκωµιαστικές κριτικές.

 

 

 

Είσοδος Μελών

mail.google 3
Ιουλ 2302

ΦΩΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ

ΦΩΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ Φώς στο σκοτάδι, που χαρίζει την ελπίδα, 'Ιριδας χρώματα ξεχύνονται εμπρός σου, Λάμψεις ουράνιες που τρέφουν την πατρίδα, Ωραίου και Αληθινού Ναός όπου Νούς σε προσκύνημα κερί ανάβει Aγάπης, Κάλλους, Πνεύματος. Σε αντάρας πέλαγα, σύ, ω!… Περισσότερα
Οδυσσέας Ελύτης
Μαρ 1976

ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

OΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ Νεανικά χρόνια Ο Οδυσσέας Ελύτης γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου του 1911 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ήταν το τελευταίο από τα έξι παιδιά του Παναγιώτη Αλεπουδέλλη και της Μαρίας Βρανά. Ο πατέρας του καταγόταν από τον συνοικισμό Καλαμιάρης της… Περισσότερα
Κωστής Παλαμάς
Μαρ 1726

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

Έλληνας ποιητής, δοκιμιογράφος, κριτικός λογοτεχνίας, διηγηματογράφος και θεατρικός συγγραφέας, από τις σπουδαιότερες πνευματικές φυσιογνωμίες του νέου Ελληνισμού. Αποτέλεσε κεντρική μορφή της λογοτεχνικής «γενιάς του 1880» και της αποκαλούμενης «Νέας… Περισσότερα